| Belgen sparen zich door de crisis | | Print | |
 Uit Nieuwsblad.be van 3 januari 2012: Het succes van de staatsbon heeft het spaarboekje niet onderuitgehaald. Per saldo spaart de Belg zelfs meer dan einde 2011 en de Nationale Bank ziet dat dit jaar stevig doorgaan. Het totale bedrag dat eind vorig jaar op spaarboekjes geparkeerd stond bij de acht banken die deelnamen aan onze rondvraag, was met 181 miljard euro precies hetzelfde als een jaar eerder. De staatsbon die begin december 6 miljard euro ophaalde en waarvan gevreesd werd dat hij de spaarboekjes geplunderd zou hebben, heeft dus geen ravage aangericht. Dexia roeide helemaal tegen de stroom in. Midden vorig jaar stond bij de bank nog 34 miljard op spaarboekjes, 200 miljoen meer dan eind 2010. Maar de problemen die in oktober leidden tot de overname van de Belgische tak van de bank door de overheid, brachten tussen juli en december een uitstroom van 3,7 miljard euro op gang. Per saldo stond er daardoor eind 2011 tien procent minder op spaarboekjes dan een jaar eerder. Meer in het algemeen signaleren de banken een tendens naar meer sparen op wat langere termijn. Bedrijfsobligaties, staatsleningen en uiteraard ook de staatsbon zelf waren vooral tijdens het laatste kwartaal in trek. Dat de inlagen op spaarboekjes ondanks die tendens per saldo niet daalden, bevestigt de trend die de Nationale Bank midden december al liet opmerken: de Belg spaart opnieuw meer. De spaarquote - het deel van het beschikbaar gezinsinkomen dat niet meteen wordt geconsumeerd - ligt weer duidelijk boven de 16 procent en zal dit jaar volgens de Nationale Bank oplopen tot 17 procent. Eén euro op de zes zal dus in het spaarvarken belanden. Daarmee haalt de spaarquote weer het niveau van net voor het faillissement van de Amerikaanse zakenbank Lehman Brothers. Dat de Belgen zoveel sparen, heeft volgens economen te maken met de verwachtingen van de consument in crisistijd. Als de staat zich in de schulden steekt, bijvoorbeeld om een herstelbeleid te financieren, gaan gezinnen meer sparen omdat ze bang zijn dat de overheid haar beleid zal financieren met belastingverhogingen. De mate waarin dat mechanisme werkt, vloeit voort uit de ervaringen uit het verleden. Als de belastingdruk hoog is en de overheid de reputatie heeft dat ze snel naar het belastingwapen grijpt, schiet de spaarquote makkelijk omhoog. De eerste helft van het voorbije decennium deden we het economisch goed. Niemand was bang om zijn baan te verliezen en de belastingen werden zelfs een beetje verlaagd. Dus zagen de gezinnen geen reden om evenveel te blijven sparen. De jongste jaren is dat wel even anders. |
